Oud- wethouder Marian van der Weele draagt de ambtsketen over aan Joyce Langenacker.
Oud- wethouder Marian van der Weele draagt de ambtsketen over aan Joyce Langenacker. Archief Ouder-Amstel

Bericht van de burgemeester: Afscheid

6 december 2023 om 09:00 Column

OUDER-AMSTEL Het is weer maandagavond. Tijd voor mijn wekelijkse beschouwing. En met al een licht gevoel van weemoed neem ik de pen ter hand. Want ja, het is waar. Ik ga het mooie Ouder-Amstel verlaten, voor het al even mooie Zeist.

HECTISCH

Het zal niemand verbazen dat het een hectisch weekje was, met aan de ene kant veel nieuwe ontmoetingen en aan de andere kant het al afscheid nemen van al die dingen die mij in zes jaar burgemeesterschap van Ouder-Amstel dierbaar zijn geworden: zwemmen in het Amstelbad; wandelingen met inwoners, college- of raadsleden langs de Ouderkerkerplas of een van die andere prachtige plekken in onze gemeente (in de Coronatijd heb ik er vele leren kennen); de Aubade; de vrijwillige brandweermannen uit Duivendrecht; de bezoekjes aan ‘de Toekomst’ van Ajax; lintjes uitreiken aan bijzondere Ouder-Amstellaars; de viering van Allerzielen in de Amstelkerk; blauwbekkend op de steiger voor de ontvangst van Sinterklaas in Ouderkerk en met Sint op de boot in Duivendrecht; ons pontje het Coevertveer, de tentoonstellingen in het Dorpshuis; de Elieserherdenking en de Passion, om maar eens een greep te doen.

INWONERS MET EEN MISSIE

Maar meest en vooral ga ik jullie allemaal missen. Die betrokken inwoners die mij de mogelijkheid gaven te groeien als burgemeester. Die altijd weer boeiende bijeenkomsten waarin vol vuur voor een andere inrichting van het Centrumplan of het niet kappen van bomen werd gepleit. Het niet doorgaan van het tankstation bij de A9 zal ik voor altijd met mij meedragen als die succesvolle lobby van ‘inwoners met een missie’ en van ons de lokale bestuurders. Samen op de bres, wat was dat toch een knap staaltje! Nog steeds voel ik de trots van toen op die Ouder-Amstellaar die niet op wilde geven.

OMKIJKEN NAAR ELKAAR

De kunst van het omkijken naar elkaar verstaan jullie als geen ander. In Coronatijd, die bijna vier (!) jaar geleden begon, werd dat heel duidelijk, een tijd waarin heel veel beroep werd gedaan op ons incasseringsvermogen, maar altijd kwamen er suggesties en ideeën om mensen die het moeilijk hadden, te helpen of een verzetje te bieden.

AFSCHEID VAN EEN PREDIKANT

In die tijd kreeg ik een bijzondere band met de vertegenwoordigers van onze kerken, waaronder ook Benedikte Bos. Zij neemt eveneens afscheid van Ouder-Amstel, nog net in de periode dat ik burgemeester ben, op 22 december aanstaande. Benedikte is attent en weet als geen ander maatschappelijke vraagstukken en de rol van de kerk aan elkaar te verbinden (Allerzielen, de Klimaatgroep, opvang van daklozen), een brug te slaan tussen kerkgangers en niet-kerkgangers. Ook zij maakt een nieuw begin, in een andere gemeente, maar ze zal gemist worden.

DIRE ADIEU

C’est mourir un peu. Afscheid nemen is een klein beetje sterven. Het doet altijd pijn in je hart. Het waren jullie warme harten die mij omarmd hebben. En net als bij een geboorte van een eerste kind, denk ik dat je als burgemeester nooit die eerste keer burgemeesterschap vergeet.

Ik vertrek, maar ben nog niet weg. Maandag 8 januari is mijn afscheidsreceptie. Dan hoop ik nog veel mensen te spreken. In die week verschijnt ook mijn allerlaatste column. Ouder-Amstel heeft voor altijd een warm plekje in mijn hart.

Dank jullie wel allemaal, het was een eer zes jaar jullie burgermoeder te mogen zijn.

Joyce Langenacker

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie