Willem Jansen is een jaar wethouder geweest in Ouder-Amstel. Hij nam het stokje over van Marian van der Weele, die burgemeester is in Waterland. Hij mocht zich een jaar lang bewijzen op uitdagende dossiers, zoals De Nieuwe Kern, het Centrumplan en de Jeugdzorg. Vorige kandidaat Axel Boomgaars vraagt hem: hoe kijk je terug op afgelopen jaar, hoe heb je deze periode beleefd?
Het zijn de laatste loodjes voor Jansen. Ten tijde van het interview heeft hij nog een weekje te gaan als wethouder, dan zit het erop.
Hoe kijk je naar je afscheid?
“Ik had nog graag een periode doorgegaan. Ik had het hier naar mijn zin. In korte tijd heb ik de gemeente en haar inwoners beter leren kennen. Ik voel me betrokken bij Ouder-Amstel. De komende tijd zijn er volop uitdagingen voor de gemeente, waar ik me graag mee bezig had willen houden, met als doel om Ouder-Amstel een fijne plek te laten zijn om te wonen en werken.”
Aan welke uitdagingen moet ik dan bijvoorbeeld denken?
“Bijvoorbeeld de uitdaging op financieel gebied. De komende jaren wordt het spannend om te zien hoe je ondanks die omstandigheden als gemeente toch de dienstverlening en de voorzieningen op peil houdt. Dat betekent onder meer dat je aan inwoners goed moet uitleggen wat wel en niet kan. En toch, waar mogelijk, toekomstbestendige oplossingen te kiezen. Dat vraagt om een gedegen lange termijnvisie. Bijvoorbeeld op het gebied van onderwijs en jeugd. Hoe zorg je ervoor dat kinderen een fijne plek houden om op te groeien en naar school te gaan?”
Een andere uitdaging is de jeugdzorg en de kosten daarvan. Hoe kijk je hiernaar?
“De jeugdzorg is een wettelijke taak. We zijn verplicht deze uit te voeren. Dat kan niet anders, er is behoefte aan. Tegelijkertijd zijn de kosten van de jeugdzorg hoger dan de vergoeding die we ervoor krijgen. Daarom is preventie ook belangrijk. We moeten investeren in kinderen, onderwijs en jongeren. Onlangs is voor jongeren een jongerenontmoetingslocatie geopend in Ouderkerk aan de Wilhelminalaan, een goede stap. Ik vind het jammer dat we nog geen locatie hebben kunnen vinden voor de jongeren in Duivendrecht. Hopelijk kan dit op korte termijn gerealiseerd worden. Het gaat echter niet alleen om jongeren, maar ook om ouders. Waar mogelijk en nodig moeten we hen ondersteunen. Die mogelijkheden zijn er, bijvoorbeeld dankzij de Buurtgezinnen. Deze gezinnen ontlasten ouders, door voor een middag of een aantal dagen per week een kind op te vangen in een liefdevolle omgeving. Voor ouders is het niet altijd makkelijk om alle ballen in de lucht te houden.”
Herken je dat als vader?
“Jazeker, als vader van twee jonge kinderen herken ik dat. Als ouder wil je het graag op het werk maar vooral ook thuis goed doen. Soms kun je als ouder teveel druk op je kinderen leggen. Laatst hadden we een webinar voor ouders, met als titel ‘Alle ballen in de lucht houden’. Daar kwamen ook voor mij herkenbare verhalen voorbij. Zeker met het werk ’s avonds en in het weekend, is het een uitdaging om er echt voor je gezin te zijn.”
Dan ga je dat vast niet missen, dat buiten kantooruren werken?
“Het is fijn om meer tijd met het gezin door te kunnen brengen. Tegelijkertijd hoort het werk in de avonduren en in het weekend erbij. Tijdens vergaderingen heb ik de kans om met de raad te spreken, heel belangrijk als wethouder. Datzelfde geldt voor ontmoetingen met inwoners, en het bijwonen van festiviteiten. Binnen de gemeente zijn ontzettend veel vrijwilligers actief. Het bijwonen van activiteiten is een mooie gelegenheid om hen te leren kennen.”
Wat vond je de leukste aspecten van het werk?
“Het samenwerken met organisaties, ambtenaren en vrijwilligers. In korte tijd hebben we op veel dossiers voortgang kunnen boeken. Zo is de structuurvisie gerealiseerd, komen er flexwoningen in de Nieuwe Kern en hebben we voortgang geboekt met het Centrumplan. De flexwoningen worden in 2024 gerealiseerd. Het betekent dat we jongeren toch een mogelijkheid kunnen bieden om, wanneer ze op zichzelf willen gaan wonen, binnen de gemeente te blijven. Daar ben ik heel blij mee. Wat betreft het Centrumplan: daar hebben we veel tijd en energie ingestoken, bijvoorbeeld in het gehele participatietraject. We zijn inmiddels zover dat er binnenkort een definitief ontwerp kan worden gemaakt.”
Participatietrajecten vormgeven blijkt in de praktijk nog wel eens lastig. Helemaal wanneer er veel weerstand tegen plannen bestaat. Hoe ga je hiermee om?
“In mijn vorige baan was ik het omgaan met weerstand wel gewend. Bij participatietrajecten is het heel belangrijk dat je duidelijk maakt waarin mensen kunnen participeren. Verwachtingsmanagement is belangrijk. Het komt voor dat je, ondanks meerdere gesprekken, het nog steeds oneens bent met elkaar. Soms moet je beslissingen nemen waar niet iedereen achter staat. Dat hoort bij de politiek. Als de andere partij zich toch gehoord voelt, kun je alsnog goed uit elkaar gaan.”
Waar ben je het meest trots op?
“In een jaar tijd hebben we alles wat op ‘mijn bordje’ lag, weten te realiseren. Dat heb ik nadrukkelijk niet alleen gedaan. Daarnaast ben ik trots op de relaties die ik met mensen heb opgebouwd, en de contacten die ik heb gelegd. Ouder-Amstel en haar inwoners hebben een plekje in mijn hart veroverd. Ik hoop hier nog regelmatig terug te komen.”
Wat zijn je vervolgplannen?
“Tot de zomer neem ik even de tijd om na te denken over de toekomst. De onderwerpen jeugd, opvoeding en onderwijs vind ik heel interessant, evenals het samenwerken met organisaties die actief zijn op dit terrein. Het zou kunnen dat ik in de toekomst binnen dit werkveld aan de slag ga.”
Heb je nog een tip voor de gemeente Ouder-Amstel?
“Koester de vrijwilligers die je hebt, evenals de rijkdom aan natuur en cultuurhistorie. Soms nemen we dit voor mijn gevoel iets teveel voor lief.”
Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?
“Carla Distelbrink. Ze zet zich in voor het opvangen van Oekraïense kinderen. In de voormalige Hekmanschool kunnen Oekraïense kinderen eerst rustig wennen aan een onderwijsomgeving, voor ze naar het reguliere onderwijs gaan. Ik ben haar dankbaar voor alle tijd die ze hier insteekt, en wil haar vragen: hoe ervaar jij het contact met de Oekraïense vluchtelingen?”
Naomi Heidinga
