"Kun je de zaken zo maar uit je handen laten vallen? De zaak goed achterlaten hoort immers bij het ‘spelletje’. Met extra aandacht voor de overdracht aan collega’s, waar je jarenlang lief en leed mee hebt gedeeld."
"Kun je de zaken zo maar uit je handen laten vallen? De zaak goed achterlaten hoort immers bij het ‘spelletje’. Met extra aandacht voor de overdracht aan collega’s, waar je jarenlang lief en leed mee hebt gedeeld." Joop Touw/BDU

Column Anders kijken, meer zien (79): Op zoek naar politiek die wel werkt

19 januari 2024 om 09:00 Politiek Column

OUDER-AMSTEL De ene na de andere bewindspersoon kiest het hazenpad. Zo snel als dit kan, soms van de één op de andere dag. Landelijk zien we dit gebeuren met drie ministers en een staatssecretaris. Bij ons vertrekken de burgemeester en de gemeentesecretaris kort na elkaar; in goede tijden een belangrijk tandem, dat zorgt voor verbinding en afstemming tussen de ambtelijke, bestuurlijke en politieke organisatie. Weg opgebouwde kennis en weg het samenwerkingsverband met ambtenaren en externe partijen. Niemand die hier een probleem van maakt. Maar is het ook niet gewoon slecht voor de continuïteit van het bestuur en de uitstraling van het ambt als twee ‘toppers’ bijna  tegelijkertijd uitstappen? Wat voor een voorbeeld wordt hiermee gegeven? Was het dan niet essentieel wat ze deden? Hoe echt was het commitment aan de publieke zaak van Ouder-Amstel? 

OPZEGTERMIJN

Kun je de zaken zo maar uit je handen laten vallen? Misschien ouderwets, maar in de tijd dat ik zelf senior rollen vervulde was het niet ongebruikelijk om te tekenen voor een opzegtermijn. Twee maanden en soms langer. Of voor een concurrentiebeding; één jaar, soms langer. Dat voelde aan als heel normaal. De zaak goed achterlaten hoort immers bij het ‘spelletje’. Met extra aandacht voor de overdracht aan collega’s, waar je jarenlang lief en leed mee hebt gedeeld. Dit alles lijkt er binnen de overheid een stuk minder toe te doen.   

GEWENNING

Kennelijk zijn ambtenaren en bestuurders gewend aan deze gang van zaken. Maar hinderlijk, om niet te zeggen demotiverend, moet het welhaast wel zijn. Het betekent opnieuw iemand inwerken en ervoor zorgen dat iemand goed voorbereid in de Raad verschijnt. In de hoop dat dit keer de materie wel voldoende over het voetlicht gebracht wordt. Ook als de betrokken bestuurder niet al te veel gevoel voor de materie heeft. Of erger; er helemaal niets van snapt. Over inhoudelijke functie-eisen is het bij de selectie immers nooit gegaan. Dit terwijl de bestuurlijke vraagstukken steeds complexer worden en dus ook steeds meer van iemands IQ (snapvermogen) en EQ (emotionele intelligentie) vraagt.    

SMELTEND POLITIEK IJS

Hoe zijn we beland in dit door onzekerheid en wantrouwen gekenmerkte politieke tijdperk? Hoe komt het dat een verstandig, sociaal en productief volk zichzelf zo onbeholpen bestuurt? En vooral: hoe komen we hier weer uit? Het begin van elke succesvolle verandering is altijd het onder ogen zien van de realiteit; ook als die realiteit pijn doet aan de ogen. Daar moeten we onszelf en onze politici toe uitnodigen. Wat speelt er, wat is er aan te doen en wat heeft kans van slagen. Of met andere woorden: we moeten samen en met hoge urgentie op zoek naar politiek die wel werkt!

Rob Fijlstra 

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie