Kim en Sjoerd van Barneveld zijn getrouwd, hebben twee kinderen en hebben een cateringbedrijf in Ouderkerk, Van Barneveld Culinair. De naam zegt het eigenlijk al: met hun bedrijf willen ze het niveau van catering omhoog brengen. Qua presentatie en smaak. “Want je hebt een broodje kaas en een lèkker broodje kaas,” aldus Kim.
Dit Kettinggesprek verscheen eerder deze week in het Amstelveens Nieuwsblad. Vorige kandidaat daar, Jan Pieter Koopmans, wilde van hen weten hoe ze de coronatijd zijn doorgekomen.
Waarom wilden jullie een eigen cateringbedrijf beginnen?
“Sjoerd werkte als kok en ik als sales- en marketingmedewerker. We hebben een tijd bij dezelfde cateraar in Amstelveen gewerkt. Dat bedrijf bestaat inmiddels niet meer. Het liep goed, maar qua aanbod was het erg traditioneel. We wilden een vernieuwingsslag doorvoeren, met meer verfijnde gerechten en een betere presentatie. Als het bedrijf waar we werkten ondanks dat traditionele aanbod toch goed kon draaien, zou het ons ook moeten lukken, dachten we. Daarom hebben we ons eigen bedrijf opgezet. We begonnen destijds met z’n tweeën: Sjoerd als kok en ik op kantoor. 1 december bestaan we zeven jaar. We hadden toen nooit kunnen bedenken dat ons bedrijf zo zou groeien.”
Voor wie verzorgen jullie de catering?
“Dat doen we voor verschillende partijen. Denk aan de zakelijke markt, zoals lunches, borrels en diners. We werken samen met een aantal rederijen en verzorgen de catering op diverse boten en sloepen. Daarnaast hebben we particuliere klanten. Ook daarvoor doen we barbecues, lunches, (walking) dinners en borrels.”
Rederijen? Hoe is dat zo gekomen?
“Onze vorige werkgever verzorgde de catering voor verschillende rederijen. Omdat er best wat bij botencatering komt kijken, besloten we daar ook in te springen. We hadden al wat contacten. We zijn niet in elkaars vaarwater gaan zitten; hebben nieuwe klanten geworven. Inmiddels verzorgen we de catering voor 25 tot 30 boten. Zij ontvangen bijvoorbeeld zakelijke klanten op hun boten. Drukke maanden zijn voor ons mei, juni, september, november (tijdens het Amsterdam Light Festival) en december, met (zakelijke) kerstdrukte!”
Wat maakt botencatering anders?
“De ruimte op een boot is beperkt. Je kunt dus niet met grote schalen aankomen zetten. Tegelijkertijd wil je geen afbreuk doen aan de presentatie. Daarnaast is timing belangrijk. Soms moet je drie uur van te voren al het eten aan boord brengen. De gerechten moeten echter wel op de juiste temperatuur zijn wanneer het geserveerd wordt.”
Hoe zijn jullie de coronatijd doorgekomen?
“We hebben ons op de maaltijden gestort. De week voordat de lockdown werd aangekondigd, zagen we onze muur met bestellingen leeg raken. Alle zakelijke bijeenkomsten werden geannuleerd. Alles werd stop gezet. Op donderdag en vrijdag hebben we onze voorraad bereid en aan de particulieren via Facebook verkocht. Dit om voedselverspilling tegen te gaan. Op zaterdag, de dag voor de sluiting van de horeca en scholen, besloten we ons te richten op de particuliere markt met de verkoop van dagelijkse maaltijden, vers gekookt en kosteloos thuis bezorgd. We begonnen met één maaltijd per dag, alleen doordeweeks. Dat werden er al snel twee en uiteindelijk boden we tevens weekendspecials aan. Dat was een driegangendiner, compleet met wijn dankzij een samenwerking met de Wijnschuur.”
Liep dat een beetje, de maaltijdservice?
“Ja, het liep storm. We kregen soms ruim honderd aanvragen per dag. Mensen konden tot 11 uur ’s ochtends bestellen. Vervolgens werden de maaltijden gekookt en moesten we de rijroutes uitstippelen. We bezorgden de maaltijden gratis. Rijk zijn we er niet van geworden: voor een maaltijd van 8,95 euro kan het eigenlijk niet uit om naar Amstelveen te rijden. Maar het was fijn om aan het werk te blijven. Samen met de steun van de overheid konden we zo ons hoofd boven water houden. Ook konden we ons personeel aan het werk houden. De reacties van de mensen waren hartverwarmend. We kregen kaartjes, bloemen en chocolaatjes. Als cateraar krijg je, zeker bij zakelijke klanten, doorgaans weinig feedback op het eten.”
Bezorgen jullie nog steeds maaltijden?
“Nee, daar zijn we in juni mee gestopt. De gewone vraag kwam weer op gang. Sommige klanten vonden dat jammer, vooral ouderen belden ons met de vraag waar ze nu hun eten vandaan moesten halen. In juli, toen de versoepelingen deels werden teruggedraaid, stortte de vraag weer in. In plaats van ons weer op de maaltijden te storten, hebben we toen even een stap terug gedaan. Dat was ook nodig, we hadden een zeer hectische periode achter de rug. In september begon alles weer te draaien. We hebben het nu druk. Mensen zijn er weer aan toe om een feestje te vieren met vrienden en op zakelijk vlak is meer mogelijk. Er worden weer internationale gasten ontvangen, zakenrelaties worden weer aangehaald. Dankzij de maaltijden hebben we veel nieuwe particuliere klanten erbij gekregen.”
De cateringbranche lijkt me altijd vrij hectisch. Hoe zorgen jullie ervoor dat het werk niet volledig opslokt?
“We zeggen nu vaker nee tegen opdrachten. In het begin heb je het gevoel als starter dat je overal ja tegen moet zeggen. De coronatijd was wat dat betreft ook een les: het draait niet alleen om werk. We hebben twee kinderen en die hebben er niet voor gekozen dat hun ouders een cateringbedrijf hebben. Gelukkig hebben we twee lieve oma’s en een opa die doordeweeks een dagje op de kinderen willen passen. Voor de rest regelen we het zo dat er altijd iemand thuis is. We houden allebei van hard werken, maar willen ook tijd voor elkaar, de kinderen en familie en vrienden maken. Als eigen baas kan dat, je kunt makkelijker om zaken heen plannen. We genieten van onze tijd met elkaar, bijvoorbeeld tijdens vakanties.”
Wie nodigen jullie uit voor het volgende gesprek?
“Dennis Wiersma van De Wijnschuur. We willen hem vragen: de horeca is natuurlijk een tijd dicht gegaan. Hoe is dit voor de Wijnschuur geweest?”
Naomi Heidinga
