Bericht van de burgemeester: Vrijheid

OUDER-AMSTEL Burgemeester Joyce Langenacker bespreekt de stand van zaken in Ouder-Amstel.

De vrolijke geluiden van de kermis zoemen nog een beetje na in mijn oren. En wat was het leuk om Koningsdag weer te mogen openen met de Aubade. Na twee jaar Covid19-stilte waren de koningsdagrituelen weliswaar een beetje roestig, maar gelukkig had het Oranjecomité de touwtjes, onder aanvoering van de nieuwe voorzitter Martin Koetschruiter, stevig in handen. Het werd een dag als vanouds. Kleedjes met enthousiaste salesmanagers in de dop, brachten vol vuur hun waren aan de man of vrouw, de terrasjes werden druk bezocht en iedereen genoot in een ontspannen Koningsdagsfeertje. Het buikschuiven was hilarisch. En nee, ik heb me niet aangemeld. Ik hou het bij het tobbetjesteken. Natuurlijk gingen we als college ook nog even langs bij onze jubilaris bakker Out. 125 jaar bakt Out heerlijk brood maar in de bakkerij wordt ook ijs en natuurlijk het Ouderkerker Turfje gemaakt. Inmiddels is Jacqueline, een echte maître de chocolat, alweer de vijfde generatie die, samen met vennoot Edwin Meissen, aan het roer staat van de bakkerij. Wist u trouwens dat brood in het oude Egypte zoveel waarde had dat het als betaalmiddel werd gebruikt?

KLOKKEN LUIDEN Op ’t Kampje is de rust weergekeerd. Morgen, woensdag 4 mei zullen hier de klokken luiden, om alle inwoners uit Ouder-Amstel te herdenken, die zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog of daarna door oorlogshandelingen waar ook ter wereld. De geluiden van overvliegende bommenwerpers, sirenes, huilende kinderen, en doffe knallen van geweerschoten van toen zijn niet vergeten. Het intense leed van een oorlog leeft voort van generatie op generatie. In Oekraïne woedt een krankzinnige oorlog. De beelden van een verwoeste stad, een verwoest gezin, een verwoest leven, zijn niet een verhaal van toen, maar het nieuws van nu. Hoeveel verhalen over verkrachting en bruut geweld moeten er verteld worden? Hoe vaak moeten we een kind horen zeggen dat oorlog stom is? Hoelang duurt het voor de mens om te leren dat vrijheid voor iedereen is.

VRIJHEIDSVUUR Juist dit jaar op 5 mei zal het vrijheidsvuur bij de Amstelkerk op ’t Kampje branden. Deelnemers van loopgroep La Rotonde halen het in de nacht van 4 op 5 mei op uit Wageningen en brengen het vervolgens naar Ouderkerk aan de Amstel. Daar ontsteekt loco-burgemeester Barbara de Reijke vervolgens het vuur. Daarna wordt een vrijheidsbrunch aan 150 deelnemers geserveerd in de kerk: Een bijzondere ontmoeting aan de eettafel, waarbij de gasten over vrijheid en onvrijheid spreken: thema’s waar je niet dagelijks bij stilstaat, maar die juist op Bevrijdingsdag aandacht mogen krijgen.

VRIJHEID IS NIET VANZELFSPREKEND Vrijheid om te gaan en staan waar je wil. Vrijheid om te kiezen. Vrijheid om jezelf te zijn. In Nederland zijn we trots op die vrijheid. Die vrijheid vieren wij op 5 mei. En dat die vrijheid niet vanzelfsprekend is werd me vandaag (maandag 4 mei) pijnlijk duidelijk, toen ik werd gebeld werd over het volgende: in Ouderkerk is een regenboogvlag door een persoon of een groep personen weggegrist bij een woning en daarna verbrand. Hier in Nederland, in ons Ouder-Amstel. Nee, vrijheid is zeker niet vanzelfsprekend. Vrijheid is een kostbaar juweel dat helaas niet altijd, niet door iedereen op waarde wordt geschat. Vrijheid moet altijd gekoesterd worden, zodat we die door kunnen geven. Vrijheid is niet vanzelfsprekend, vrijheid is een werkwoord.

GESCHENK Ik ben geboren als een vrij mens in een vrij land. Ik mag gaan en staan waar ik wil, ik mag schrijven wat ik wil. Is er een mooier geschenk? Ik herdenk allen die hun leven gaven voor mijn vrijheid met een diepe dankbaarheid. Dank, ik geef de vrijheid door.

Joyce Langenacker