De voordelen zijn makkelijk op te noemen. Matchmaker en projectmanager Brecht van der Meulen: "Veel 55-plussers zouden graag weer de gezelligheid van een hond in hun leven willen, zonder de volledige zorg en verantwoordelijkheid over een huisdier te dragen. Een oppashond zorgt ook voor meer beweging, een frisse neus en sociale contacten. Voor de baasjes is een vast opvangadres een uitkomst tijdens lange werkdagen of vakanties."

In de praktijk blijkt vooral vrouwen van 60- en 70plus deel te nemen

"De Stichting OOPOEH staat voor Opa’s en Oma’s Passen Op Een Huisdier. Die is ruim zeven jaar geleden in het leven geroepen door Sofie Brouwer vanuit de wens om honden en ouderen meer van elkaars gezelschap te laten genieten. In genoemde gebieden moet de bekendheid nog groeien. Er zijn daar zijn er nog weinig matches, terwijl we indruk hebben dat er veel behoeftes, bij vooral baasjes die op zoek zijn naar een oppas. In Haarlemmermeer en Velsen hebben wij nog maar enkele adressen, in Amstelveen een stuk of tien en Haarlem iets boven twintig. We willen dat proberen uit te breiden naar misschien wel honderd per gemeente."

Doelgroep zijn 55 plussers die gek zijn op honden, maar die ze om verschillende redenen die niet zelf kunnen of willen houden. "We hebben mensen van verschillende leeftijden. Er is een opa bekend van in de 90 met een oppashond, maar in de praktijk blijkt vooral vrouwen van 60- en 70plus deel te nemen. Sommigen hebben een breed sociaal netwerk, andere kiezen voor ons juist om dat ze vaak eenzaam zijn."

"Op het moment raden we 70-plussers met chronische luchtwegklachten af om zich te laten matchen. Dit in verband met het grotere risico dat zij lopen om ziek te worden. Veel mensen kiezen voor een wat kleine hond, of een ras dat ze goed kennen. Wie altijd met een Jack Russell heeft geleefd, zal dat ras opnieuw prefereren. Of een persoon die langdurig herders heeft gehad, kiest sneller voor een grote hond."



Er ontstaan vele stabiel langdurige contacten en vriendschappen die soms doorgaan tot na het overlijden van de hond

Beide partijen worden samengebracht via de website van OOPOEH, die ook bemiddelt tussen beide partijen. Het aanbod van honden is iets groter, dan het aantal opvanglocaties. Er vinden eerst een paar oriënterende telefoongesprekken plaats. Daarna wordt een afspraak gemaakt, van de stichting gaat dan overigens niemand mee. Mede daarom kan het best spannend worden want de hond moet tenslotte toch aan een vreemde worden gegeven. Brecht: "Soms ketst het af omdat het niet klikt met de hond of omdat de baas opmerkt dat er veel heel veel trappen moeten worden genomen. Een ander punt kan zijn dat de verwachtingen over de oppasfrequentie uit elkaar liggen."

"Als zowel het baasje als de oppas enthousiast zijn over elkaar, kan er gestart worden. Het advies daarna is een overeenkomst te sluiten om mogelijke discussies in de toekomst te voorkomen. Belangrijke zaken die geregeld moet worden zijn vooral de aansprakelijkheid en de frequentie van het bezoek. Vaak gaat het om één of twee keer per week uitlaten of opvang, maar soms worden er afspraken voor de vakantie gemaakt. Vast staat dat baasjes OOPOEH’s niet kunnen verplichten te komen wanneer zij een keer niet willen of kunnen. Wij adviseren baasjes alleen deel te nemen wanneer zij WA verzekerd zijn."

"In de praktijk blijkt dat het zelden verkeerd loopt. Integendeel. Er ontstaan vele stabiel langdurige contacten en vriendschappen die soms doorgaan tot na het overlijden van de hond. Ook loopt de band soms uit in gedeeld ouderschap. De onderlinge afstand is in de regel dan ook klein, hoewel er ook matches bekend zijn van 20 kilometer verderop."

Lekker makkelijk een gratis oppas? "Klopt", lacht Brecht. "Maar baasjes betalen wel 50 euro inschrijfgeld, en na een match 15 euro per maand. Dit om onze onkosten te kunnen betalen. En uiteraard komt het voer ook voor hun rekening. Voor de gastvrouw- of man moet de dienst helemaal kosteloos kunnen zijn."