Nanko Boerma is voorzitter van stichting Coherente. Hij heeft een aantal boeken geschreven, waaronder: ‘Neem je plek, hoe acterende burgers de democratie vernieuwen’. Vorige kandidaat Esther Bosgra vraagt hem: waar ben je het meest trots op en wat je is ‘brilliant failure’ in de tijd als vrijwilliger voor Coherente?
Naomi Heidinga
Hoe lang ben je al vrijwilliger voor Coherente?
“Ik ben inmiddels zo’n elf jaar vrijwilliger, waarvan acht jaar als voorzitter. Als je ouder wordt, krijg je meer tijd voor andere zaken. Ik wilde iets doen op maatschappelijk gebied, in mijn eigen omgeving, ook om wat meer te weten te komen over wat er in mijn woonplaats speelde. Ik kende het daarvoor vooral als plek waar ik ’s ochtends vertrok en ’s avonds weer thuiskwam.. ik wilde hier wat meer aarden. Op de website van Coherente zag ik dat ze bestuursleden zochten. Je wordt niet zomaar aangesteld, eerst moet je een vrij stevige sollicitatieprocedure doorlopen, maar dat is ook niet verwonderlijk als je kijkt naar de verantwoordelijkheid die je draagt als bestuurslid en voorzitter.”
Op welke verantwoordelijkheid doel je?
“Coherente is de grootste subsidieontvanger binnen de gemeente. Dat wist ik overigens niet toen ik er solliciteerde. Het mooie van Coherente vind ik dat het vooral een vrijwilligersorganisatie is.. De activiteiten worden mogelijk gemaakt dankzij vrijwilligers. Een professionele staf ondersteunt vrijwilligers waar nodig en ziet erop toe dat alles veilig gebeurt. We hebben zo’n 250 tot 300 vrijwilligers, het aantal fluctueert een beetje. Ik vind het heel bijzonder dat in zo’n stedelijke omgeving een netwerk van vrijwilligers bestaat dat zich inzet voor anderen. Het doel van Coherente is om mensen met elkaar te verbinden. Zodat je mensen hebt waar je op kunt terugvallen wanneer het goed met je gaat, maar ook wanneer het minder goed met je gaat. Het is van belang ‘breed’ te werken; kwetsbare mensen moeten in aanmerking komen met mensen die ondersteuning kunnen bieden. Dat we zo veel vrijwilligers hebben, is echt iets waar we als Coherente trots op kunnen zijn.”
Is het moeilijker geworden om dit netwerk overeind te houden?
“Qua vrijwilligers niet. Maar er is wel iets veranderd. Dan komen we ook op mijn ‘brilliant failure’. We hebben als Coherente altijd al en nog steeds een goede relatie gehad met het college van B en W. We hebben een lange, intensieve tijd van gesprekken achter de rug met het college. We zijn gevraagd om te gaan bezuinigen, we krijgen 10 procent minder budget. Dat is moeilijk, maar daar kunnen we mee leven omdat de gemeente nu eenmaal moet bezuinigen. Het college heeft ons ook gevraagd om onze koers te verleggen. In plaats van activiteiten voor alle inwoners te organiseren, voor een brede doelgroep, heeft het college gevraagd om ons te richten op kwetsbare inwoners. Natuurlijk gaan we dat doen. Zo goed en professioneel mogelijk. De gemeente bepaalt de kaders waarbinnen wij werken. Toch vind ik het een opvallende keuze van het college. Uit allerlei onderzoeken en ‘Haagse’ beleidsnota’s komt naar voren dat je het belangrijk is om mensen breed met elkaar te verbinden. Dus: arm en rijk, mensen met verschillende achtergronden. Dat is ook onze ervaring. Mensen die het nu goed hebben, zitten over een aantal jaar wellicht in een heel andere situatie. De verbinding tussen mensen raak je zo kwijt. Bedenk ook dat welzijnswerk belangrijk is voor preventie en, zoals dat heet, ‘vroegsignalering’ van gezondheidsklachten. Onze teleurstelling zit ‘m erin dat we dit niet voldoende over de bühne hebben weten te krijgen bij het college. Dat zie ik als mijn briljant failure.”
Jullie moeten dus met bepaalde activiteiten stoppen?
“Ja, daar komt het op neer. Welke dat zijn, kan ik nu nog niet zeggen. Dat gaan we in het komende jaar verder invullen.”
Heeft jouw boek raakvlakken met de vrijwilligers van Coherente?
“In het boek beschrijf ik hoe allerlei knelpunten zijn ontstaan in de maatschappij. De hiërarchische, top-down sturing werkt niet meer. De publieke ruimte moet mijns inziens zo worden ingericht dat de burgers zelf veel meer ruimte krijgen om zaken op te pakken. Mensen moeten zich realiseren: wij zijn geen klanten van, maar wij zíjn de staat. Samen vormen wij de samenleving. Ruim baan dus voor de ‘acterende burger’. Kan dat wel? Ja, ik geloof dat de meeste mensen deugen. Van een hoge ambtenaar bij de Belastingdienst heb ik ooit begrepen dat 85 procent gewoon netjes belasting betaalt. 12,5 procent doet dat ook, maar hen moet je een beetje in de gaten houden. 2,5 procent moet je echt goed in de gaten houden, want zij doen hun best om belasting te ontduiken. De meerderheid deugt en doet wat nodig is en is bereid ook voor anderen aan de slag te gaan. Terug naar Coherente: de vrijwilligers zijn mijns inziens acterende burgers. Ze pakken hun rol.”
Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?
“Tessa Marnette, ze is jarenlang vrijwilliger bij ons geweest en is nu medewerker van Coherente. Ik wil haar vragen: hoe heeft het vrijwilliger zijn bij Coherente jou geholpen je plek te vinden?”
